काठमाडौं - १

Hot Seat

१. सिटको वर्गीकरण

अत्यधिक अस्थिर (Extreme Swing Seat)

२०७४ मा मतान्तर ८१८ र २०७९ मा मात्र १२५ थियो। यो सिट कुनै पनि बेला 'सुरक्षित' मानिदैन र अन्तिम क्षणसम्म परिणाम परिवर्तन हुन सक्छ।

२. पदबहालीको प्रभाव (Incumbency)

उच्च एन्टि-इन्कम्बेन्सी (विरोधी लहर)

प्रकाशमान सिंहले लगातार जिते पनि उनको मतको हिस्सा २०७४ मा ३९.५१% बाट घटेर २०७९ मा २७.३०% पुगेको छ। यसले पदमा रहेका व्यक्तिप्रतिको असन्तुष्टि झल्काउँछ।

३. मुख्य कारक (Driving Factor)

विचारधारा र नयाँ लहर केन्द्रित

यहाँका मतदाताहरू पारिवारिक विरासत भन्दा "वैकल्पिक राजनीति" र "व्यवस्था परिवर्तन" को एजेन्डा (रविन्द्र मिश्र र पुकार बमको मत) बाट बढी प्रभावित देखिन्छन्।

४. मतदाता निष्ठा

कम (तरल/बदलिने)

यहाँका मतदाताहरू शिक्षित र सचेत छन्। उनीहरू कुनै एउटा पार्टीमा मात्र टिकिरहनुको सट्टा राष्ट्रिय माहोल र उम्मेदवारको गुणस्तर हेरेर मत बदल्न माहिर छन्।

५. प्रतिस्पर्धाको घनत्व

बहु-ध्रुवीय (Multi-Polar)

२०७९ को चुनावमा पाँच मुख्य शक्तिहरू (नेपाली कांग्रेस, राप्रपा, रास्वपा, एमाले, र नेपाल सुशासन पार्टी) बीच कडा र विभाजित प्रतिस्पर्धा भयो।