पञ्चायतकालदेखि गणतन्त्रसम्म सत्तासँग अटुट साइनो

भण्डारीको चार दशक लामो राजनीतिक यात्रा पञ्चायतकालदेखि सुरु भएर बहुदल हुँदै गणतन्त्रसम्म निरन्तर सत्ताको वरिपरि घुमिरहेको देखिन्छ ।

०००

शरदसिंह भण्डारी प्रतिनिधिसभा निर्वाचनका लागि महोत्तरी क्षेत्र नम्बर २ मा जसपा नेपालबाट उम्मेदवार बनेका छन् । २०११ साल असार २२ गते ललितपुरमा जन्मिएका भण्डारी हाल महोत्तरीको औरही नगरपालिकाका स्थायी बासिन्दा हुन् ।

नेपालको संसदीय राजनीतिमा शरतसिंह भण्डारीको यात्रा र व्यक्तित्व निकै उतारचढावपूर्ण र रोचक छ ।

त्रिभुवन विश्वविद्यालयबाट स्नातक तहसम्मको अध्ययन पूरा गरेका उनी नेपालको राजनीतिमा सधैँ सत्ताको केन्द्रमा रहन सफल नेताका रूपमा परिचित छन् ।

उनको यो चार दशक लामो राजनीतिक यात्रा पञ्चायतकालदेखि सुरु भएर बहुदल हुँदै गणतन्त्रसम्म निरन्तर सत्ताको वरिपरि नै घुमिरहेको देखिन्छ ।

भण्डारीको संसदीय यात्रा २०३८ सालमा राष्ट्रिय पञ्चायत सदस्यबाट सुरु भएको थियो । २०४३ सालमा पुनः सोही पदमा निर्वाचित भएपछि उनी मरिचमान सिंह श्रेष्ठको सरकारमा पञ्चायत तथा स्थानीय विकास सहायक मन्त्री बनेका थिए । त्यसपछि उनले २०४६ सालको आन्दोलनअघिसम्म वाणिज्य राज्यमन्त्रीको जिम्मेवारी सम्हाले ।

२०४६ सालमा प्रजातन्त्रको पुनर्बहाली भएपछि उनी केही समय ओझेलमा परे पनि २०५१ सालको आम निर्वाचनमा महोत्तरीबाट स्वतन्त्र उम्मेदवारका रूपमा विजयी भएर पुनः शक्तिमा फर्किए । त्यसयता उनी नेपाली कांग्रेसमा प्रवेश गरेर २०५६ मा पुनः निर्वाचित भए र स्वास्थ्य, युवा तथा खेलकुद जस्ता मन्त्रालयको जिम्मेवारी सम्हाले ।

२०६३ सालको मधेश आन्दोलनपछि भण्डारीले आफ्नो राजनीतिक धार परिवर्तन गरे र मधेश केन्द्रित राजनीतिमा होमिए । मधेशी जनअधिकार फोरम, राष्ट्रिय मधेश समाजवादी पार्टी, राजपा र लोसपा हुँदै अहिले उनी जनता समाजवादी पार्टी (जसपा) नेपालमा आबद्ध छन् ।

उनले आफ्नो कार्यकालमा रक्षा, गृह, पर्यटन, श्रम, ऊर्जा र भौतिक पूर्वाधार जस्ता महत्त्वपूर्ण मन्त्रालयहरूको नेतृत्व गरिसकेका छन् ।

२०८१ सालमा पनि उनी पुष्पकमल दाहाल प्रचण्ड र केपी शर्मा ओली दुवैको नेतृत्वमा श्रम मन्त्री बन्न सफल भए, जसले उनको सत्तासँगको अटुट साइनोलाई पुष्टि गर्छ ।

आगामी फागुन २१ गते हुने निर्वाचनमा उनी महोत्तरी क्षेत्र नम्बर २ बाट जसपा नेपालबाट उम्मेदवार बनेका छन्, जहाँ उनले नेपाली कांग्रेसकी किरण यादव र नेकपा एमालेका कासिम नदाफ लगायतका उम्मेदवारसँग प्रतिस्पर्धा गर्दैछन् ।

भण्डारीको व्यक्तित्वका सबल पक्षहरूलाई हेर्दा उनी राज्य सञ्चालन र कर्मचारीतन्त्र परिचालनमा अत्यन्त अनुभवी र दक्ष मानिन्छन् । जुनसुकै राजनीतिक परिस्थितिमा पनि आफ्नो अस्तित्व जोगाउन सक्ने र फरक विचारधारा भएका दलहरूसँग समन्वय गरेर काम गर्नसक्ने उनको खुबी प्रशंसनीय छ ।

यद्यपि, भण्डारीको राजनीतिक जीवन आलोचनाबाट मुक्त छैन । उनलाई धेरैले ‘अवसरवादी’ नेताका रूपमा चित्रण गर्छन्, जसको मुख्य उद्देश्य जुनसुकै सरकारमा पनि मन्त्री बन्नु मात्र रहन्छ ।

पञ्चायतदेखि गणतन्त्रसम्म र कांग्रेसदेखि मधेश केन्द्रित विभिन्न दलसम्मको उनको अस्थिर यात्राले उनको राजनीतिक निष्ठा र वैचारिक स्पष्टतामाथि प्रश्नचिह्न खडा गर्ने गरेको छ ।